wtorek, 17 listopada 2026

Chujowe życie

Podobno zakupy stają się coraz droższe. Ceny rosną bez cienia zażenowania, a klienci - zwłaszcza emeryci, samotni rodzice, osoby bezrobotne - mogą się cmoknąć we własną dupę, jeśli myślą, że ktokolwiek się z nimi ujmie. Te wszystkie trzynastki, czternastki, zapomogi, 800+, etc - psu na budę się zdają, skoro można za nie kupić coraz mniej. Nas również gorzejąca drożyzna uderza po kieszeni, aczkolwiek jeszcze nie znaleźliśmy się w iście beznadziejnej sytuacji (przynajmniej jeśli chodzi o żywność, bo już leków sama sobie nie wykupuję). Można by zapytać: Co na to rząd? No cóż, akurat na ten organ zbytnio bym nie liczyła. Inflacja była, jest i będzie, przy czym dobrze, że chociaż płace jakoś - skromnie, ale jednak - też rosną.

Co ma natomiast począć osoba, która utrzymuje z minimalnej krajowej siebie i dwoje, troje dziateczek? Co ma począć nieszczęśnik, który po przepracowanym na takiej minimalnej krajowej życiu idzie na emeryturę? A co z pokaranymi przez Boga lub naturę kalekami, którzy nie mają rodziny? Jak oni sobie mają radzić? Niby żyje się najdostatniej w historii świata, lecz wielu owego dostatku nie zaznaje, a wręcz przeciwnie - ich egzystencja naznaczona jest pasmem niepowodzeń, biedy, chorób, upokorzeń. Nawet marny DPS z gównianą opieką kosztuje parę tysięcy złotych. Za mało, żeby żyć, za dużo, żeby umrzeć.

Oczywiście bytuje się obecnie lepiej, to fakt, w porównaniu z takim wiekiem XIXtym czy wiekami wcześniejszymi. Skala ówczesnej nędzy, śmiertelności oraz niewygód była by niewyobrażalna dla współczesnego obywatela Polski. Niemniej porównujemy się przecież nie do naszych praszczurów, tylko do osób żyjących teraz. Jeden jeździ drogim wozem, mieszka w okazałej rezydencji i pije codziennie luksusowe trunki, drugi musi iść do lombardu z byle gratem, żeby uzyskać fundusze na codzienne przeżycie. Nie ma co oczekiwać sprawiedliwości na tym świecie. A na tamtym? Kościół, sam ociekający złotem, pachnący kadzidłem, kłujący w oczy przepychem - naucza, że liczy się wyłącznie PRAWDZIWA wiara, łaska Boża i dobre uczynki. Marny w takim razie los większości arcybiskupów: po śmierci czeka ich to, co przeżywają obecnie na Ziemi najubożsi, czyli - bolesny czyściec.

9 komentarzy:

  1. Wiesz, ja staram się nie narzekać na obecne czasy z dwóch powodów... Po pierwsze moi dziadkowie czy rodzice żyli w dużo cięższych i nie narzekali. Po drugie mam z tyłu głowy że w każdej chwili może stać się coś, co strąci nasze pokolenia w jeszcze cięższe czasy, jak choćby wojna, która wbrew pozorom wcale nie jest taka nierealna. Owszem, w dzisiejszej Polsce wciąż nie brak ludzi, którzy z trudem wiążą koniec z końcem, ale nigdy nie ma tak źle żeby nie mogło być gorzej. I niema takiego państwa w którym wszystkim żyło by się dobrze.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Może i racja, że warto mieć z tyłu głowy, iż zawsze może być jeszcze gorzej. Ale człowiek chciałby też jakoś normalnie żyć. Trzeba będzie się przestawić na minimalizm. :) Tylko co mają robić ci, którzy już funkcjonują w tym trybie, wybierając pomiędzy jedzeniem a lekami?

      Usuń
  2. Też zauważam na każdym kroku, że siła nabywcza pieniądza słabnie...
    Na pewno najtrudniej żyje się ludziom starszym i osobom, które mają w bliskiej rodzinie kogoś niepełnosprawnego. Taki stan rzeczy będzie wymuszał na rządzących podjęcie środków i starań, bo społeczeństwo się starzeje.
    Dużą grupę stanowią też osoby, które pracowały " na czarno" w naszym kraju albo za granicą, a teraz kiedy weszły w wiek emerytalny mają bardzo małe emerytury. W nie lepszej sytuacji są emeryci- rolnicy, którzy płacili na KUS. W najlepszych latach swojego życia płacili małe składki, teraz płaczą...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Owszem, rząd powinien jakoś zabezpieczyć chorych, niepełnosprawnych, starszych i samotnych, ale jak na razie kiepsko mu to idzie. Polska niby jest zamożna, ale raczej na tle krajów wschodu...

      Usuń
  3. Na rząd nie liczyłbym tym bardziej, że ta ekipa nie ma swojego własnego, prywatnego prezydenta, który ustawy podpisywał jeszcze przed ich uchwaleniem. Niestety, teraz mamy vetomana, który wszystkie ustawy przepuszcza przez vetomat: wrzuca z góry i na dole wychodzi mu już zavetowana. Nawet gdyby ten rząd nie był beznadziejny - i tak nie miałby możliwości zmienić cokolwiek.

    OdpowiedzUsuń
  4. Wielu ludziom jest ciężko, ale nie litowałabym sie nad wszystkimi równo, bo nierówno na te biedę "zapracowali", nie myśląc o starości...

    OdpowiedzUsuń

Chujowe życie

Podobno zakupy stają się coraz droższe. Ceny rosną bez cienia zażenowania, a klienci - zwłaszcza emeryci, samotni rodzice, osoby bezrobotne ...